Kavyamann

    पिंजलेला ढग आजही ढग कासावीस झाला कोसळून देखील पुन्हा तो कोसळायला आला तुझ्या अश्रुंचे प्रतिबिंब पाहून नदीही तुझी तिकडे रडली तुला सावरता सावरता आपलंच अस्तित्व ती हरवून बसली हिरवळ उधळणारा मेघराज नकळत आज वादळ बनतो केवढा भाग्यवान रे तू कमीतकमी  तुझे दुःख ,तू व्यक्त तरी करतो....                                            

........असे मला वाटते.      वाटतं कधीतरी  अदृश्य मी व्हावे माझ्या इवल्याश्या दुनियेत  एकटीच मी राहावे उडणाऱ्या त्या पक्ष्यासारखे उंच मी उडावे उडता उडता त्या ढगांशी  खूप गप्पे मारावे त्या रडणाऱ्या पावसाला असेच मी पहावे मग त्याच्यांशी पैज लावून ढळा ढळा रडावे कोणाला कधीतरी डोळेभरून पाहावे मनातील काटे सगळे त्याच्या समोर तोडावे वाटलं कधी तर एकांतात मुखवटे काढावे मनातले वादळ कागदावर लिहून  जोरात  ते फाडावे पाण्यावरतील पान बनून  कुठेही दूर वाहावे लाजाळूचे झाड बनून  स्वतःला स्वतःच सावरावे पसरलेल्या मोत्यांना  ह्याच हातांनी आवरावे सूर्याच्या त्या किरणाला  आशेच्या मुठीत धरावे उजवाडाला पाहून  त्या काळोखाला विसरावे जीवनातील चक्रव्यूहात  फक्त तुलाच शोधावे  कधीतरी जीवनात किट्ट काळे पाषाण बनावे मग त्या वरती चढून मोठयाने ओरडवे मागे न वळता  पुढेच चालावे ढगफुटीचा पाऊस बनून धो धो कोसळवे मिठाप्रमाणे समुद्रारात  क्षणात विरघळावे वाटे मला हे सगळे मी ...

                        **अपनी दोस्ती*** क्या कहू  मेरे लिए कौन हो तुम... अंँधेरे में जलने वाले दीपक हो तुम, हर दर्द का मेरे मरहम हो तुम मेरे हर खुशी का राज़ हो तुम।।१।।  मन के लबों पर तुम्हारे हँसी का सागर हो वसंत ऋतू के तुम  बहार हो।।२।। किसमे इतनी हिम्मत जो अपनी यारी तोड़ सके, इतनी मजबूत दोस्ती हैं जो समय के चक्र को भी मोड़ सके।।३।। रात में जब आँखे बंद हुई तब यादो की बारात तुमने लायी, फिर आंँखो में आँसू और लबों पर हँसी छायी।४।। बस इतना याद राखना पगलों... तुम्हारी चुप्पी मुझे रुलये सच कहू यारों... तुम्हारा प्यार और पागलपंती मुझको भाये।५।