Kavyamann

कोण आला हा सैरभैर घेऊनी वर्षाव प्रेमाचा? विसरूनी गेलो रंगात ह्या आपण प्रहार दुःखचा. रंगाने मी बहरूनी गेले थिरकले मी त्या मोरापरी, स्तब्धलेले पंख पसरूनी  फुलले मी  त्याच्या  पंखापरी. हे रंग फक्त रंग नसून अश्रुंच्या स्वप्नातील आहे तो रंग , पाण्याने कदाचित पुसून जाईल तरीही नेहमी  राहील पापण्यांच्या मनासंग काळा,निळा,लाल,पिवळा वेगळे असले तरीही  ते रंगच आहे, रंग खऱ्या जीवनातदेखील रात्रीचे वा दिवसाचे आहे. असे वाटे जणू कोणाच्या तरी  आगमनाचे स्वागत करी, चहू दिशा नव्याने जन्मलेल्या लहानग्या तान्ह्यापरी. उध्वस्तलेले जीवन आता पुन्हा नव्याने जन्मले, रुसून बसलेले वैर आता  प्रेमाचे रंग घेऊनी  उभे राहिले. तुटलेली ती दोरी जाता जाता तो जोडूनी गेला, पसरलेल्या त्या मोत्याना देखील रंगाने आपल्या सावरून गेला. ठेऊन गेला भेटवस्तू रंगपंचमीच्या हा सण, हर्षाने व प्रेमाने आता बहरून गेले हे सगळ्यांचे अंगण. About poem:- I have written this poem on the occasion of 'Rangpanchami' This is not just a fest...

श्वास गेला चूल फुंकून भरले त्या कौलारात पाणी, फुंकत फुंकत श्वास संपला हरवलेही घरातील राणी कठोर कोरडे हात झाले दुष्काळ पडला या हातावर, हाथ ही आता मारू लगले हेच कोरले आहे काय माझ्या माथ्यावर? प्रहार केले सुईंनी हातांवर रक्त प्रवाह झाला रे आता, दामले हे हात शिवूनी कोणी प्रकाश होऊन तरी एकडे या आता. क्षितिजावर दिसला सूर्य आता जवळच माझ्या तो आला, तंत्रज्ञान विठ्ठल बनून दारात माझ्या उभा राहिला. चांगले दिवस आता आले वाईट दिवस झोपून गेले, रडून संपून आता फक्त हास्य या ओठांवर राहिले Shiwing machine ची साथ मिळाली Washing machine ने वेळाला सावरले, एक बोटाच्या स्पर्शाने कपडे सगळे न्हाऊन आले सहन केले  खूप  शोषण हौसलेल्या  ह्या दैत्यांकडून, Social sites च्या साहाय्याने गर्वाची ही त्याची काठी टाकेन मी मोडून वाटलं तुला की आक्रोश हा कोंडून राहील माझ्या या ओठांतच? Blog , youtube ,app च्या साहाय्याने मांडणार मी साऱ्या ह्या जगातच हात-डोळे माझे रडत होते कांदा-भाजी चिरताना, Chopping machine ने कोरले हास्य या चेहऱ्यावर रडताना रगड़ा आता रुसुन बसला...