Skip to main content

Posts

Showing posts from July, 2019

न सुचलेली कविता...

     न सुचलेली कविता... आज डोके का खाजवते? शब्दांच्या गर्दीत का असे हरवते? सुचत नाही आज एकही कविता.. काय  लिहू  माहीत नाही.. परंतु काही लिहिल्याशिवाय  मन रमतही नाही. मध्येच हे काय घडते! यमक जोडताना  मुक्तछंद का डोकावतो.. विचारांच्या पावसात  शब्दांची बीज उगवते पावसात पाणी व उन्हात सूर्य नसल्या सारखी दशा झाली, तरीही ही दशा  नव्याने कवितेचा सूर्य उगवते                                               

अनोळखा प्रवास

अनोळखा प्रवास बाहेर पडले कुठे तरी जायला म्हटले,"मी आज लवकर पोहचणार"! पहाटे बसमध्ये बसली हट्ट होता माझा "आज कशीही करून मी तिकडे जाणार". तशी नवीन नव्हती ती जागा परंतु रस्ता नवा होता, बसीचा तो आवाज कशाचा तरी संकेत देत होता. शेवटी ती ओळखीची जागा नजरेत पडली, म्हटलं बरं झालं ..आता मी पोहचत आली. थोड्या वेळात बघितलं तर सगळं दृश्यच बदललं, मला जिकडे जायचं होतं ते तर मागेच राहिलं. धीर दिलं मनाला  म्हटलं... "दुसऱ्या रस्त्याहून नेत असेल, एका ठिकाणी पोहचण्यासाठी अनेक वाटा असतात तसच ह्यांचा कुठला ठराविक वेगळा मार्ग असेल". नकळत आता शेवटी खरच मी दुसरीकडे पोहचली, अर्धा तास वाट पाहुन पुन्हा तिथून मागे यायला बस सुटली. जायचं होतं कुठे आणि कुठे मी पोहचली, अनोळख्या ह्या प्रवासात खंबीरपणे मी उभी राहिली. शेवटी जिथे पोहचायचे होते तिकडे सुखरूप मी पोहचली, मन तृप्त झालं पाहून की मी मुळीच नाही घाबरली.. एवढं होऊनही मी एवढंच म्हणणार....... जे काहीही माझ्याबरोबर घडले त्यातून मला काही नवे  अनुभव अनुभवायला मिळाले"...

मुलं व बाई...

....मुलं व  बाई... मुलांनी वर्गात खूप मस्ती केली, त्यांच्या आवाजाने बाई पूर्णपणे हादरून गेली. ओरडून ओरडून तिच्या आवाजाने पाऊल मागे घेतले , तरीही "मी माझे पाऊल मागे घेणार नाही", असे  तिच्या हृदयाने झटकन म्हटले. तिच्या प्रत्येक  प्रेमळ  प्रश्नांचे तिला कटूच उत्तर मिळाले, मुलांना न दुखवता कसं-बसं तिनं वर्गाला व स्वतः ला सांभाळले. तिही कदाचित बालपणीत अशीच करायची...  तिला याची जाणीव होती, मुलांमधील दोष न काढता ती शिक्षिका बनण्यासाठी स्वतःला सक्षम बनवत होती. हळूच करून घड्याळाचा काटा पुढे सरकला..... खोड्या करणारा तो ही तिला आदराने आता बाई म्हणू लागला, भूमी वरती ज्या वीजाबरोबर पाऊस कोसळत होता तोही आता जमिनीच्या कुशीत झरा बनून वाहू लागला. तिने दगडाला मोतीचे रूप देऊन  एक सुंदर लांब माळ केली, स्वतः  कुंभारीण बनून तिने मातीच्या गोळ्यापासून  एक सुंदर आकृती तयार केली