Skip to main content

जीवनातील रंग



कोण आला हा सैरभैर
घेऊनी वर्षाव प्रेमाचा?
विसरूनी गेलो रंगात ह्या
आपण प्रहार दुःखचा.
रंगाने मी बहरूनी गेले
थिरकले मी त्या मोरापरी,
स्तब्धलेले पंख पसरूनी
 फुलले मी  त्याच्या  पंखापरी.

हे रंग फक्त रंग नसून
अश्रुंच्या स्वप्नातील आहे तो रंग ,
पाण्याने कदाचित पुसून जाईल
तरीही नेहमी  राहील पापण्यांच्या मनासंग
काळा,निळा,लाल,पिवळा
वेगळे असले तरीही ते रंगच आहे,
रंग खऱ्या जीवनातदेखील
रात्रीचे वा दिवसाचे आहे.

 असे वाटे जणू कोणाच्या तरी
 आगमनाचे स्वागत करी,
चहू दिशा नव्याने
जन्मलेल्या लहानग्या तान्ह्यापरी.
उध्वस्तलेले जीवन आता
पुन्हा नव्याने जन्मले,
रुसून बसलेले वैर आता
 प्रेमाचे रंग घेऊनी  उभे राहिले.


तुटलेली ती दोरी
जाता जाता तो जोडूनी गेला,
पसरलेल्या त्या मोत्याना देखील
रंगाने आपल्या सावरून गेला.
ठेऊन गेला भेटवस्तू
रंगपंचमीच्या हा सण,
हर्षाने व प्रेमाने आता
बहरून गेले हे सगळ्यांचे अंगण.

About poem:-

 I have written this poem on the occasion of 'Rangpanchami'

 This is not just a festival of colours but the festival of happiness and love.We tend to forget all our problems and worries .When I see these colours , I feel as if a peacock is dancing .
These colours are not just a  colour but it's is  a rainbow of our life . Similarly our life also have colours of happiness that is day and colours of sadness that is night.Both are equally important...Everywhere there is happiness which seems that all four directions are welcoming someone..It makes the bond of our loved ones  very strong and bring the people close who had gone away from our life ...We might celebrate this festival for one day but it's essence lasts forever.....

 Wish you all happy holi


Comments

Post a Comment

Kavyamann

Maa

My journey of writing poems have been started when I was studying in class 7th. POEMS always encourages and  inspires me to put forward my views ,opinions, own thoughts and helps me to remain calm and positive in life.For me, POEMS are my best friends because I can share and express anything which is there deep in my heart.My poems r mostly in Marathi,Hindi and English languages....I hope you will surely enjoy my poems ..       So friends! This is my first poem of          life....                                माँ जब जब छाए निराशा के बादल तब तब की हैं तुने खुशियो की बारिश। जब जब सरपे रहा तेरा आँचल पूरी हुई हैं मेरे दिल की हर ख्वाहिश ।।१।। जब जब पलके हुईं मेरी नम तब तब आँखे तेरी भी तो भर आईं थी। अकेली राहों मे जब डर सा लगने लगा था तब साथ मे हर वक़्त मरे तेरी  ही तो परछाई थी।।२।। जिंदगी के सागर मे जब हौसले की नाव डगमगाई ...
48 comments
Read more

आकाश व नदी

 Hello friends ! I have come up with small  poem about true love of river...In this I have inserted my own painting to make it interesting and little unique...I hope you will surely like it .........  नदी म्हणाली...... वर्षानु वर्षे कोंडुनी राहले निर्दयी ह्या मातृभूमित, वाहुनी जावया आहे मजला केला मी निश्चय आत.        सांग  आकाश दादा या भूमिला  सागरावरील  प्रेम माझे,    अस्तित्व  नाही त्याचे विना माझ्या  ना अस्तित्व त्याच्या विना माझे. धैर्य मात्र धरुनी चाल आकाश म्हणाला तू हादरु नको, वाटे मधले पाषाण पाहुनी तू मात्र घबरू नको.  निसर्गातील सौंदर्य तुला  जाळ्यात त्याच्या फसवू शकतो,            खंबीरपणे थांब तू कोणतरी फक्त तुझीच वाट पाहतो. प्रेमाची ज्योत पेटवूनी ठेव आत्महत्येला प्रवृत्त करणारी भूमिच आहे, डोंगरावरून कोसळतानाही तिच भूमी तुला सांभाळणार आहे.                   तुझ्या स्वागत...
12 comments
Read more

मी कोण?

 तुच.. अरे इकडे तिकडे काय बघतो?   अंधारात का  बसला आहे? काही जमत नाही  म्हणून का तू लपला आहे? वेड्या जरा लक्ष टाक  त्या चंद्राकडे, काळोखात ही  सगळ्यांचं लक्ष आहे  फक्त त्याच्याचकडे. पाहिलं? चंद्रातही भरपूर डाग आहे, म्हणून काय त्याने  उजेड देणं थांबवलं आहे? नाही ना ! मग तू का अंधारात बसुन रडतो ? कलेच्या दिव्याचा प्रकाश  सतत  सगळीकडे पसरत असतो.. तो कसा आहे ,ती कशी आहे याचा विचार तू नको  करू, तर मी कसा आहे?  यावर विचार करायला तू कर सुरू. स्वतःला तुच्छ तू  कधीच लेखू नको, उडणाऱ्या या मनाला  स्वतः त असं कोंडून तरी ठेवू नको! पिंजऱ्यात तडफडणाऱ्या पक्षिसारखं झालं तुझं मन , वाऱ्याच्या झोक्याबारोबर  निवांत जा तू पण.. मोठ मोठी वारूळ बनवणारी मुंगिच असते, सां ग बघू... ती काय इवली नसते? आता बस हं खूप झालं रडणं, डोळे पुसून घे  बघू आणि बघ काय असत जगणं. वादळाला ही न घाबरणारा तो पर्वत बन.. कधीही न विझणारी  अखंड ज्योत बन. कधी ही न तुटणारी  ती दोरी बन ,  दोर...
5 comments
Read more