आकाश व नदी

 Hello friends ! I have come up with small  poem about true love of river...In this I have inserted my own painting to make it interesting and little unique...I hope you will surely like it ......... 

नदी म्हणाली......

वर्षानु वर्षे कोंडुनी राहले

निर्दयी ह्या मातृभूमित,

वाहुनी जावया आहे मजला

केला मी निश्चय आत.

     
 सांग आकाश दादा या भूमिला

 सागरावरील  प्रेम माझे, 
 अस्तित्व नाही त्याचे विना माझ्या
 ना अस्तित्व त्याच्या विना माझे.

धैर्य मात्र धरुनी चाल
आकाश म्हणाला तू हादरु नको,
वाटे मधले पाषाण पाहुनी
तू मात्र घबरू नको.

 निसर्गातील सौंदर्य तुला
 जाळ्यात त्याच्या फसवू शकतो,          
 खंबीरपणे थांब तू
कोणतरी फक्त तुझीच वाट पाहतो.

प्रेमाची ज्योत पेटवूनी ठेव
आत्महत्येला प्रवृत्त करणारी भूमिच आहे,
डोंगरावरून कोसळतानाही
तिच भूमी तुला सांभाळणार आहे.

                
 तुझ्या स्वागतस.....
फक्त तुझ्या स्वागतस घातली रवीने रंगोळी गं,
शेवटी संगम तुझा
तुझ्या जीवाशीच झाला गं.....
     तुझ्या जीवाशीच झाला गं........

About Poem:
This poem is about the  true love of river and sea in which, river is moving out in search of her love , breaking all the limitations and restriction of the world.Now she is ready to face every problm only to meet and  to see the sea.

So sky understands her pain as  as he can see the pain of both that is the pain of sea and the struggle of river .No one is supporting her.Everyone is against their love because sea contains salt and river is full of fresh water but sky support her .So therefore sky is guiding and making her aware about the problems to which she might come across during her journey of love.... While traveling, river faces many problems .She overcome every problems which comes during her journey... Finally anyhow she meets her love..that is sea....

"Loving someone is easy ..but maintaining the relationship is difficult....."